داســـــــتانک های چـــــــــوبی

کسی کاری با من ندارد

و خیالم را آب و جارو نمی کند

کسی با دیدنم

به پهنای سبز خواستن

و ارتفاع سفید بودن نمی رسد

من فوت می شوم

قاصدکانه

از لبه یک نگاه سنگی

به لبه ای دیگر

کسی از خوابهای شبانه ام

بالا نمی رود

و در دفتر روزانه ام

واژه ای نمی پاشد و

طرحی قالب نمی کند

کسی نمی داند

من هر روز دشت دشت

شقایق می چینم

و دریا دریا

عشق می نوشم

دزدانه از روزنه خدا

کسی می داند آیا

سهم من از بهشت

پیمانه ای خواهد شد یا نه؟

__________________

رویا ـــ ۱۳ مهر ۱۳۸۳

                                     

آمار وبلاگ

کاربران آنلاین :
بازدیدها :

---

طراح